Zoals ik in een eerder artikel al aangaf, bevond ik mij, toen ik voor de tweede keer een burn-out kreeg, in een zeer slechte fysieke en mentale toestand. Meer dan tien jaar lang had ik mijzelf volledig verwaarloosd ten gunste van mijn werk, waarbij ik mijn dagen en zeer vaak ook mijn nachten zittend achter mijn computer doorbracht. Ik deed geen enkele vorm van lichaamsbeweging meer, ik woog inmiddels 132 kilo en leidde een uiterst zittende levensstijl die, net als mijn obesitas, steeds ziekelijker werd.
Rust.
Ruim een maand lang bestonden mijn dagen uit slapen, slapen en nog eens slapen in het diepste duister, en het innemen van de door mijn psychiater voorgeschreven antidepressiva en anxiolytica (Xanax en Escitalopram, in België op de markt gebracht onder de naam Sipralexa). Deze middelen veroorzaakten bij mij nogal onaangename bijwerkingen, zeer hevige hoofdpijn, overmatig zweten, zodanig dat ik dagelijks mijn beddengoed moest verschonen, en ten slotte, wat mijn toch al zeer zwakke moreel nog verder ondermijnde, seksuele disfuncties, erectieproblemen en problemen met het bereiken van een orgasme. Na overleg met mijn psycholoog en psychiater heb ik daarom besloten om te stoppen met het gebruik van psychotrope middelen en anxiolytica en deze, op advies van mijn apotheker, te vervangen door een voedingssupplement, Grintax, en het Bachbloesem-middel Rescue. Ik ben geen arts, dus ik weet niet of deze medicijnen of natuurlijke behandelingen daadwerkelijk effectief zijn, of dat ze slechts een placebo-effect hebben gehad. Eén ding is zeker: ik blijf ervan overtuigd dat, ongeacht de gekozen medicatie, het voor het bereiken van verbeteringen essentieel is om zich weer op zichzelf te richten, zichzelf in vraag te stellen, zich te laten begeleiden en de oprechte wil te hebben om er bovenop te komen.
De oplaadmodus.
Beetje bij beetje raakten mijn batterijen weer opgeladen; ik deed overdag nog wel eens een dutje, maar de zin om in beweging te komen was teruggekeerd. Ik voelde de behoefte om weer tot mezelf te komen. Op een ochtend verliet ik de duisternis van mijn slaapkamer en stapte ik het daglicht in; ik trok een paar oude sportschoenen aan - het wandelen riep mij, terwijl ik dat nooit echt had beoefend of ervan had genoten.
Stap voor stap herontdekte ik de natuur en de eenvoudige geneugten: me verwonderen over de schoonheid van de landschappen, het plezier herontdekken van de stilte die slechts werd verstoord door het gezang van de vogels en het ruisen van de wind, de geur van het kreupelhout diep inademen, even stilstaan om een boom te omhelzen en zijn energie op te nemen.
Hoe meer ik wandelde, hoe aangenamer het wandelen voor mij werd, hoe meer ik me weer tot leven voelde komen, tot het punt dat ik bijna dagelijks ging wandelen, de afgelegde afstanden van week tot week vergrootte, en steeds meer tijd doorbracht met een oude vriend die ik al te lang was vergeten: “MIJZELF”.
Het verlangen om weer zin te hebben.
Week na week kreeg ik steeds meer weer zin om zin te hebben; ik voelde me mentaal en fysiek beter. Wandelen werd voor mij verslavend en gaf me een gevoel van welzijn en positieve vermoeidheid. Ik begon gewicht te verliezen. Ik kon weer ademen, terwijl ik voorheen bij de minste inspanning al buiten adem raakte. Na enkele maanden was ik dan ook zeer verrast toen mijn behandelend arts mij meedeelde dat mijn hoge bloeddruk aan het verbeteren was.
Conclusie.
“Wandelen is het beste medicijn voor de mens”, Hippocrates.
Op basis van mijn persoonlijke ervaring kan ik dan ook bevestigen, net als de wetenschappelijke literatuur, dat wandelen, mits regelmatig beoefend,
- een antidepressieve werking heeft: het verbetert het humeur, vermindert angst en depressie door de afgifte van een aantal hormonen, met name endorfines die een gevoel van welzijn geven, maar ook dopamine, het plezierhormoon dat het gevoel van vermoeidheid vermindert.
- Wandelen helpt bij het afvallen als het gepaard gaat met een evenwichtige voeding.
- Wandelen versterkt de spieren zonder de gewrichten te belasten, wat met name gunstig is voor mensen met overgewicht.
- Wandelen versterkt ons immuunsysteem en stimuleert onze bloedsomloop, waardoor de zuurstoftoevoer toeneemt, wat gunstig is voor onze natuurlijke afweer.
- Wandelen vermindert het risico op hart- en vaatziekten.
- Wandelen verlaagt de bloeddruk,
- wandelen draagt bij aan een betere slaap. Het verbetert de verschillende stadia en cycli van de slaap, en dit vooral - ik benadruk dit - wanneer het regelmatig wordt beoefend, doordat het de mechanismen van de biologische klok en de productie van serotonine, een hormoon dat een belangrijke rol speelt bij de slaapkwaliteit, in balans brengt
Deze lijst is niet volledig; men zou hier nog de gunstige effecten op osteoporose en de verbetering van de fysieke conditie aan kunnen toevoegen. Wandelen heeft geen bijwerkingen en kan heel eenvoudig worden beoefend met slechts een paar sportschoenen.
De WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) beveelt aan om gedurende de week ten minste 150 minuten aan duursport van matige intensiteit of ten minste 75 minuten aan duursport van hoge intensiteit, of een gelijkwaardige combinatie van activiteiten van matige en hoge intensiteit. Deze aanbeveling wordt vaak vereenvoudigd tot het lopen van 10.000 stappen per dag. Persoonlijk, aangezien ik nog nooit eerder had gewandeld, ben ik begonnen met 1.000, vervolgens 2.000 en daarna 3.000 stappen per dag, stap voor stap.
Waar wacht u nog op? Geloof in uzelf, geloof in de liefde, geloof in veerkracht, geloof in de voordelen van wandelen, trek uw schoenen aan en bewandel het pad van “Un Autre Moi”.
Aarzel niet om uw opmerkingen of vragen via de Facebookpagina “Un Autre Moi” aan mij door te geven; ik lees ze graag en beantwoord ze met plezier.