Iets meer dan twee jaar geleden zat ik op een dieptepunt: ik leed aan morbide obesitas en had een ernstige burn-out. Vorige week nam ik deel aan de triatlon van Gérardmer, in de olympische afstand: 1500 meter zwemmen, 40 km fietsen met bijna 1000 meter hoogteverschil en 10 km hardlopen.
Het verhaal van een droom.
Eind augustus 2018 was ik zeer geïntrigeerd, vol bewondering en geïnteresseerd in een bericht en foto’s die Maryline en Tof hadden gepubliceerd naar aanleiding van hun deelname aan de triatlon, de Gileppe Trophy Orbea. In die periode was ik langzaam aan het herstellen van mijn burn-out; ik was iets meer dan 35 kg afgevallen, ik wandelde veel, ik had net deelgenomen aan de MESA-Marche en nam ook deel aan de Adeps-wandelingen, waarbij ik mezelf er soms op betrapte dat ik een stukje jogde.
Maryline & Tof beantwoorden al mijn vragen met veel enthousiasme en nodigen mij uit om hen begin september te komen bezoeken en aan te moedigen tijdens hun deelname aan de triatlon van Gérardmer....
Afspraak gemaakt! Eenmaal ter plaatse is het een gekkenhuis, een waanzinnige sfeer. Ik kom dit weekend zonder stem terug, van het aanmoedigen van vrienden en onbekenden.... En op dat moment valt het kwartje. Alles verandert! Ik droom ervan om deze geweldige ervaring te beleven, aan de andere kant van de barrière, als atleet!
Ik heb er geen verstand van, ik heb nog nooit echt hardgelopen of zelfs maar aan een jogging meegedaan, ik zwem heel weinig en heb slechts een hybride fiets, … Maar dat maakt niet uit, ik wil deze waanzin en al die emoties van binnenuit beleven.... Naar verluidt zijn alle beschikbare plaatsen binnen enkele minuten uitverkocht zodra de inschrijvingen voor deze triatlon open gaan. Enkele weken later, om 7 uur ’s ochtends, zit ik achter mijn computer … En ik ben blijkbaar niet de enige: het inschrijfproces loopt vast en na enkele mislukte pogingen ben ik om 7.22 uur ingeschreven voor de olympische afstand, een ietwat aanmatigende keuze voor iemand die sinds zijn tienerjaren nooit meer echt aan een sportwedstrijd heeft deelgenomen en al te vele jaren geen echte lichaamsbeweging meer heeft gehad. Vanaf die dag droom ik niet langer over mijn leven, maar beleef ik mijn droom als triatleet.
Ik verdiep mij in de materie, bereid mij voor en verdiep mij in fysieke conditie en voeding voor duursporten. Ik begin in mijn eentje met hardlooptraining. Op 18-jarige leeftijd onderging ik een operatie aan de kruisbanden van mijn knie en voordat ik investeer in triatlonuitrusting, in dit geval een racefiets, wil ik weten of ik zonder pijn kan hardlopen. Ik ga één keer per week naar het zwembad. En hoewel het begin moeizaam verloopt, de weersomstandigheden vaak niet erg gunstig zijn en de motivatie soms ontbreekt, beleef ik week na week steeds meer plezier, tot het punt dat ik geen twee dagen zonder lichaamsbeweging kan zitten; ik raak verslaafd aan het welzijn dat de endorfines mij geven. Wat een verandering, ik die vroeger verslaafd was aan aperitiefjes, junkfood, gigantische maaltijden en dikke sigaren…! Ik voel me eindelijk echt levend.
Op 22 december 2018 nam ik deel aan mijn eerste echte hardloopwedstrijd, een 10 km-loop, de Corrida De Gerpinnes, gevolgd op 13 januari door mijn eerste deelname aan een trailrun, de Trail de la Vallée de la Thyria, waarna ik me inschreef bij de Triathlon Club Andenne, een ontzettend gezellige club die triatlon voor iedereen toegankelijk maakt door zowel valide atleten als gehandicapte sporters te verwelkomen. Ik ontmoet daar geweldige en gepassioneerde mensen die niet zuinig zijn met goed advies en die inmiddels echte vrienden zijn geworden.
Vanaf januari train ik 5 tot 8 uur per week, in de regen, de vrieskou, de wind, de zon en zelfs in de woestijn: mentale voorbereiding, hardlopen, zwemmen, fietsen.
Op 27 mei neem ik voor het eerst deel aan een triatlon, de Triathlon des lacs de l’Eau d’Heure. Een belangrijke mijlpaal, iets waanzinnigs. Het is zover: ik ben een triatleet. Vanaf dat moment beleef ik mijn droom nog intenser, ik neem de rol van triatleet aan en ik verlies mijn doel, de Triathlon van Gérardmer, niet meer uit het oog. Ik weet dat er niet veel tijd meer over is en dat ik nog veel werk voor de boeg heb, maar met goed advies en begeleiding kan ik het redden. Ik schakel Joachim Libois / PPE in.
Samen stellen we de tussentijdse doelen vast. Joachim is geweldig en flexibel in de omgang met mij; zijn trainingsschema’s zijn uitstekend, en ik probeer me daar zo goed mogelijk aan te houden. De voorbereiding verloopt stapsgewijs en ik volg zijn aanwijzingen zo goed mogelijk op. Vervolgens neem ik deel aan diverse wedstrijden in sprintformaat: de Triathlon 555 van Wanze, de Triathlon des Sharks, de Triathlon International Haute Meuse en de Triathlon van Namen. Ik voel me steeds beter; de kilometers op de fiets, in het zwemmen en bij het hardlopen volgen elkaar op… De grote dag nadert met rasse schreden.
Zaterdag 7 september 2019 is het zover: de Triatlon van Gérardmer. We ontmoeten onze vrienden, de emotie is overweldigend, de tranen stromen terwijl we onze tri-maatjes aanmoedigen..... Morgen is het mijn beurt. Een jaar geleden besloot ik mijn droom waar te maken, een jaar lang heb ik getraind. Zal het me lukken?
Zondag 8 september 2019, 13.25 uur:
We zijn met bijna 1000 atleten, klaar om het water van het meer van Gérardmer in te duiken... Het is waanzinnig, ik zit in mijn eigen wereld, ik ben uiterst geconcentreerd, ik geniet van elk moment, ik ben in mijn droom, ik beleef mijn droom...
13.30 uur, het startschot klinkt, en daar gaan we voor 1500 meter zwemmen. De eerste meters zijn heftig! Het is pure waanzin; ik ontwijk de stoten en besluit iets afstand te nemen van de route naar de eerste boei en de zwerm hongerige haaien daar. Dat blijkt een verstandige keuze: het zwemmen duurt iets langer, maar verloopt aanzienlijk rustiger; ik kan mijn zwemritme in drie tellen vinden in een vrijwel vrije baan.
14.04 uur: ik kom uit het water, onder het applaus van een uitzinnig publiek, en loop over de mat richting het fietspark. Het is niet erg warm, hooguit 10°, en ik moet drie rondes van ongeveer 14 km afleggen met 300 m hoogteverschil. Ik neem de tijd. Ik droog mezelf af en geniet van elk moment. Ik trek een bodywarmer aan, waarover ik mijn triatlonpak weer aantrek.
14.09 uur: ik passeer de uitgang van het park en stap op mijn fiets. Van alle kanten klinkt er lawaai: de muziek, de omroeper, het publiek, honderden mensen. Een paar meter verderop, rechts, achter de afzetting, staan Tof & Maryline :) Een vriendelijk handgebaar … ik ga er vol voor …
14u....: aan de voet van de Rayée, waanzin, pure waanzin... Ik ben er... ik beleef het... de tri-maatjes van de Triathlon Club Andenne... De muziek, de presentator. Op de helling staat met spuitverf geschreven: “Hup TCA, hup GTC, hup Regis!” De helling wordt steeds steiler … Ik word aangemoedigd door het publiek, de menigte. Na de bocht staat de presentator, die ik al enkele minuten hoor schreeuwen, daar voor mij met zijn enorme cowboyhoed: “Kom op, kom op, kom op! Hup, hup, hup!” De menigte wordt steeds dichter; de weg is op deze plek zeker vijf meter breed, maar de doorgang voor de fietsen is slechts 1,50 meter, hooguit … Ik ben er, ik droom ervan, ik beleef het, alsof ik Julian Alaphilippe ben... De kilometers volgen elkaar op en spoedig de top en de eerste bevoorradingspost: energiedrankjes; ik maak gebruik van de afdaling over de bosweg om te drinken en weer energie op te doen... Afdaling naar Gérardmer, op zoek naar snelheid en de bochten naar links afsnijdend … net als op televisie. Dit is puur geluk. Op naar de tweede beklimming van La Rayée, wanneer een motoragent van de gendarmerie, met zwaailichten aan en sirenes loeiend, mij inhaalt, gevolgd door een TGV - de koploper van de wedstrijd - die aan zijn laatste ronde begint ;) Een andere wereld, maar ik beleef dezelfde emoties als hij.
..h..: Het fietsgedeelte is voorbij. Ik keer terug naar het park. Gelukkig zijn nog niet alle fietsen binnen! Ik ben zo blij, ik heb zojuist de “Rayée” drie keer voltooid, .... Ik zet de fiets neer, vervang de schoenplaatjes door hardloopschoenen .... en daar gaan we voor 10 km hardlopen, in de vorm van twee heen-en-terugrondjes van 5 km langs het meer. Hardlopen blijft moeilijk voor mij. Maar er is geen tijd om daarover na te denken: de eerste loopbrug, de tweede loopbrug, en eindelijk datgene waarvoor ik aan de Triatlon van Gérardmer wilde meedoen: over het meer lopen … Een onbeschrijfelijk gevoel van geluk … Opnieuw de muziek, de presentatoren, het applaus, de uitzinnige menigte - ik ren weg voor mijn eerste ronde onder een stortvloed van aanmoedigingen.
Terwijl ik in gedachten verzonken ben, krijg ik een vriendelijk schouderklopje: “Geweldig, Régis, bravo.” Pierre-Yves, vol welwillendheid, haalt me in, om mij even later, op zijn terugweg, een glas water aan te reiken dat hij bij het bevoorradingspunt heeft gepakt.
Einde van de eerste ronde, mijn vrienden staan daar. Ik hoor niets meer, ik beleef de race opnieuw, ik zie mijn leven van de afgelopen drie jaar voor me ... Wat een lange weg heb ik afgelegd; ik geniet met volle teugen, ik beleef het hier en nu, ik beleef mijn droom, ik geniet ervan, ik verleng mijn pas. Laatste kilometer, de presentator schreeuwt in zijn microfoon en ik hoor: “Schiet op, Régis, we wachten op je!”
De emotie overweldigt mij, tranen van vreugde stromen vanzelf over mijn gezicht, … Ik ben gelukkig, voor mezelf, voor mijn kinderen Olivia en Tanguy, voor mijn moeder Odile, voor mijn vrienden, voor alle mensen die mij in moeilijke tijden hebben gesteund.
Voor de tweede en laatste keer loop ik over het water, ik steek de laatste loopbrug over, ik vlieg letterlijk naar “mijn overwinning”. De presentator kondigt mijn aankomst aan, ik geef de uitgestrekte handen van de toeschouwers een klap, ik passeer de finishlijn en schreeuw mijn geluk uit!
Nee, ik droom niet, ik ben een triatleet, ik ben Un Autre Moi, ik ben finisher van de Triatlon van Gérardmer in 4u03'25"!
Ik leef en heb besloten mijn dromen waar te maken!
Dus, net zoals ik dat doe: geloof in uzelf, geloof in uw capaciteiten, geloof in veerkracht, geloof dat alles mogelijk is, geloof in uw dromen en beleef ze!
Wilt u hierover van gedachten wisselen? Wilt u ook uw dromen waarmaken, maar weet u niet waar u moet beginnen?
Aarzel dan niet om contact met mij op te nemen; ik help u graag bij het vinden van “uw oplossingen” en het ontplooien van uw volledige potentieel, uw “Autre Moi” (andere ik)!