De afgelopen 24 uur hebben externe factoren, in dit geval de maatregelen die door onze Nationale Veiligheidsraad zijn genomen, bij mij een diep gevoel van frustratie en woede opgeroepen, waardoor ik mijn ontevredenheid op mijn persoonlijke pagina heb geuit, wat mijn emoties echter geenszins heeft verzacht.
Ik heb daarom besloten te onderzoeken waarom ik op deze manier had gereageerd.
Wij laten ons allemaal leiden door ons eigen waardensysteem. Waarden zijn dus niet noodzakelijkerwijs voor iedereen hetzelfde.
Vanuit persoonlijk oogpunt hecht ik veel belang aan empathie, wederzijdse hulp en steun aan anderen, billijkheid en rechtvaardigheid - criteria die zeer vaak voorkomen bij veel hooggevoelige personen.
Als zodanig zijn emoties, welke ze ook mogen zijn, allemaal positief. Ze vormen namelijk een alarmsignaal, de uitdrukking van een gebrek aan respect voor of het ontbreken van een of meer van onze belangrijkste waarden.
De manier waarop wij onze emoties uiten, kan daarentegen min of meer positief of negatief zijn.
Immers, als het gedrag dat voortvloeit uit onze emoties niet in ons belang is en in strijd is met onze waarden, dan is het dit gedrag dat als negatief moet worden beschouwd, en niet onze emoties.
Laten we terugkeren naar de analyse van mijn persoonlijke ervaring.
Bij het analyseren van de situatie hebben twee van de gisteren genomen beslissingen mij bijzonder gefrustreerd, namelijk:
- Het sluiten van de zogenaamde niet-essentiële kleine winkels en de verplichting tot thuiswerken.
- Het beperken van begrafenissen tot 15 personen,
Toelichting:
Eerste geval.
De feiten.
Het beroep van coach is, net als in het verleden het geval was bij psychologen, nog niet officieel erkend. Bijgevolg worden begeleidingsactiviteiten niet als essentieel erkend. Mensen die al ervaring hebben opgedaan met coaching door opgeleide en gecertificeerde professionals zijn het echter allemaal eens. Coaching heeft zeer positieve effecten voor talrijke mensen die emotioneel lijden. Dit emotionele lijden kan met name groot zijn in situaties van (gezondheids)crises, stress, financiële of andere moeilijkheden op verschillende gebieden van het privéleven, het gezinsleven, de vriendschappen en het beroepsleven.
Hoewel ik op afstand kan coachen, zoals ik dat al vele maanden doe met cliënten die ik eerder heb ontmoet, geef ik bij een eerste contact de voorkeur aan face-to-face communicatie. Dit gesprek stelt mij in staat om, gemakkelijker dan op afstand, mijn volledige aandacht te richten op en open te staan voor alles wat de persoon mij meedeelt, zowel via woorden als via zijn of haar houding, lichaamstaal en energie.
Dit eerste persoonlijke contact stelt mij ook in staat om de persoon die mij raadpleegt gerust te stellen en een valse en beperkende overtuiging te ontkrachten die bij deze cliënten zeer vaak voorkomt: “Iemand die een beroep doet op coaching is een zwak persoon”.
Nee, nee, nee, integendeel: “Iemand die een beroep doet op coaching is een sterk persoon”
Hij of zij heeft immers vaak zijn of haar angsten en twijfels overwonnen om een afspraak te maken en zijn of haar situatie te bespreken. Hij of zij heeft de grootste inspanning geleverd om te veranderen wat hij of zij niet langer wil, om actie te ondernemen en zijn of haar doel na te streven.
Het is niet nodig om deze mensen, die wellicht nog niet zo bedreven zijn in het gebruik van internetcommunicatiemiddelen, extra stress te bezorgen.
De analyse.
Het besluit om de kleine, zogenaamd “niet-essentiële” winkels te sluiten, druist dus in tegen mijn waarden:
- Van wederzijdse hulp en steun die ik kan bieden aan mensen in nood,
- Empathie en het bestrijden van onrechtvaardigheid jegens alle winkeliers die hun inkomstenbron zijn kwijtgeraakt en wellicht niet het geluk hebben om in aanmerking te komen voor de “overbruggingsrecht” of over spaargeld te beschikken.
Het niet naleven van deze waarden heeft bij mij woede opgewekt
Tweede geval.
De feiten.
Als ouder deelt men graag in het verdriet en de vreugde van de kinderen en biedt men hen steun. Mijn kinderen, die gescheiden zijn van hun moeder, wonen bij haar. Enkele dagen geleden is hun grootvader van moederszijde op de intensive care overleden aan Covid-19, zonder dat zij hem konden zien om afscheid van hem te nemen. Aangezien het aantal toegestane personen bij begrafenissen nu beperkt is, zal ik helaas niet aan hun zijde kunnen zijn om hen mijn liefde te betuigen.
De analyse.
Het besluit om begrafenissen te beperken tot 15 personen druist dus in tegen mijn waarden van empathie, rechtvaardigheid en steun, en heeft mijn woede des te meer aangewakkerd.
Wat kunnen we in algemene zin leren van deze persoonlijke ervaring?
Een externe gebeurtenis, die wij niet in de hand hebben
en die een van onze waarden niet respecteert,
kan bij ons een emotie oproepen,
vaak geuit in gedrag
dat onze eigen belangen en waarden kan schaden
Wat kunnen we doen in een dergelijke situatie?
Wij kunnen alleen invloed uitoefenen op datgene waarover wij controle hebben. Ik heb daarom besloten om invloed uit te oefenen op het enige waarover ik controle had: mijzelf.
Ik besloot van omgeving te veranderen en de angstwekkende context te verlaten die voortdurend door de media wordt verspreid. Ik trok mijn sportschoenen aan om buiten in de frisse lucht te gaan hardlopen en mijn weerstand op te bouwen, terwijl ik genoot van deze prachtige, zonnige herfstdag.
Vervolgens besloot ik deze woede, die op het eerste gezicht negatief leek, om te zetten in positieve energie om mijn looptempo te verhogen …
Het resultaat was nogal interessant, want afgezien van het feit dat ik een zeer goede persoonlijke tijd neerzette tijdens deze geïmproviseerde halve marathon, heb ik van dit moment gebruikgemaakt om na te denken over de problematiek waarmee ik te maken had en wat ik met deze ervaring kon doen …
Deze overwegingen waren nuttig en ik deel hiermee de inzichten die betrekking hebben op mijn coachingactiviteiten.
- Aangezien de Nationale Veiligheidsraad ons toestaat om buitenactiviteiten te organiseren met maximaal vier personen, mits de gebruikelijke voorzorgsmaatregelen in acht worden genomen, heb ik - zoals mij was voorgesteld, maar waar ik zelf nog niet echt aan had gedacht - besloten om mijn eerste coachingsessies met een cliënt te houden tijdens wandelingen in de natuur,
- Ik heb besloten om mijn activiteiten voor solidaire coaching beter onder de aandacht te brengen, zodat mensen die lijden onder emotionele en financiële moeilijkheden kunnen profiteren van begeleiding tegen een gereduceerd tarief en, in het kader van leed dat verband houdt met de gezondheidscrisis, van een gratis sessie.
- Ik heb besloten deze persoonlijke ervaring met zoveel mogelijk mensen te delen en daarom vindt u hier een artikel dat u, naar ik hoop, aanknopingspunten voor oplossingen zal bieden, mocht een externe factor uw innerlijke rust verstoren.
Stellen deze beslissingen mij nu in staat om in overeenstemming te zijn met mijn waarden? Ja!
Is mijn gemoedstoestand veranderd en ben ik nu rustiger? Ja!
Tot slot,
In deze ervaring, die verband hield met de huidige gezondheidssituatie, had ik geen controle over de lockdown, noch over de avondklok, noch over de genomen beslissingen.
Ik was boos over een externe gebeurtenis waar ik geen controle over had en die niet in overeenstemming was met mijn waarden.
Ik heb aan mezelf gewerkt: aan mijn omgeving, aan mijn gedrag en aan mijn interne representaties.
Deze veranderingen hebben geleid tot een verschuiving in mijn gemoedstoestand en ik voelde me onmiddellijk veel beter en rustiger.
Als ik erin slaag mijn innerlijke gemoedstoestand te veranderen en een frustrerende situatie om te zetten in een positieve, zoals ik u zojuist heb verteld, waarom zou u dat dan zelf niet kunnen?
Wilt u begeleiding bij dit proces? Neem dan contact met mij op.
Blijf goed voor uzelf en uw dierbaren zorgen.
Tot zeer binnenkort,